• #BOOS BRIEFLEVERING 1 | #BOOS IS #BOOS EN SUZANNE KUNZELER SNAPT INTERNET NIET

  • Ja hallo en welkom bij #BOOS Brieflevering 1!

    Waarin wij een met glimlach geschreven opiniërend stuk strak combineren met guitig vormgegeven plaatjes die de inhoud verder met een knipoog aanvullen, zodat het allemaal niet zo venijnig voelt. En deze week in #BOOS: #BOOS.

    Ok, wij van #BOOS zijn natuurlijk niet écht boos, maar wel teleurgesteld. Beetje bezorgd, beetje verbaasd. En wel om het volgende.

    O wat is er dan?

    Afgelopen zaterdag verscheen in het Parool (hier online terug te lezen, dat betekent: op het internet) een interview met Suzanne Kunzeler (48). Suurzan Kunstelaar, zoals ze in een #BOOS-aflevering zou heten, is de zendermanager van NPO3. Anders gezegd is zij, naast een aardige mevrouw, De Grote Baas en bepaalt zij wat er op NPO3 te zien is aan programma’s. Haar taak: jongeren bereiken met televisie. En dat is, zoals in Parool te lezen is, lastig. Naast dat Suurzan zegt dat ze de Olympische Spelen háát (zoals iedere jongere dat doet. O nee, wacht ff), gaat het ook over #BOOS en internettelevisie. Let op.

    Joep School, de journalist van dienst, legt Suurzan voor dat ze zegt dat “de toekomst van NPO3 niet op Youtube ligt, terwijl #BOOS aardig scoort.” Allereerst: #kutjoep. #BOOS scoort als een tiet. Maar echt als zo’n mooie ronde met een goed afgewerkte tepel. Maar belangrijker, Suurzan antwoordt het volgende: “Ik vind de ontwikkelingen rond Youtube en de vlogs van Tim, Gwen van Poorten en Jelte Sondij erg leuk. Dat keur ik nergens af.
    Huh. Vlogs? #BOOS is helemaal geen vlog. #BOOS is een ongeveer tien minuten durende reportage waar een vaak klein, maar serieus te nemen probleem opgelost wordt. Met een (dubieus, maar te gek geklede) presentator en een protagonist, antagonist en ook informatieve voice–overs met bijvoorbeeld juridische info. Vlog staat voor Video Log: een soort dagboek. Enzo Knol vlogt. Dan doet ie de afwas en kids vinden dat leuk om te zien. Dat is iets anders. Niet minder, maar wel iets anders. Echt jammer dat Suurzan, die toch dient te weten hoe de markt in elkaar steekt als het gaat om jongeren en media, dit verschil niet weet. Geen confetti.

    Lees verder onder dit stomme plaatje

    Schapenurine

    Daarna zegt de NPO chef dat dingen als #BOOS “leuke initiatieven zijn, maar niet direct waartoe de NPO op aarde is.” Ok, dat kan. Nou, Suurzan, leg eens uit dan? “Over NPO-content moet nagedacht zijn, het moet iets toevoegen. Prima als je via Youtube direct in contact staat met je doelgroep, maar het is niet perse content die wij op een podium tillen.
    Wacht. Wij zijn even met de hele #BOOS-redactie op onze sokken in de schapenurine staan. Dat vinden we namelijk een prettiger idee dan dat Suurzan denkt dat er over #BOOS niet is nagedacht. Dat alle muziekjes en kleurtjes niet ergens voor staan, de grappen uit de lucht komen vallen en het oplossend vermogen nul is. Dat een platform, met nu bijna 140.000 abonnees binnen tien weken, dat jongeren vermaakt, maar ook een stem geeft door er voor ze te zijn als ze een probleem hebben – hoe klein ook - niets toevoegt aan de NPO. Dat de implicatie dat #BOOS geen podium verdient, daar echt is. En nóg gekker: dat het niet al een podium hééft. Want #BOOS hééft een podium, namelijk internet. En internet is nogal groot in 2016. Sokken. Urine. Stampen. #sad.

    Verder zegt Suurzan dat content voor televisie maken andere koek is dan content voor internet maken. “Dan is er een redactie van tien man en wordt er geconcentreerd gewerkt (…)” Klopt ab-so-luut. Televisie maken en internetcontent maken zijn twee verschillende ambachten, maar wel met hetzelfde doel: een kijker bedienen. En notice how we said ‘verschillende’. Het een is niet verheven boven het ander. Eerlijk, we bestellen tijdens het maken van #BOOS geregeld hoeren en draaien wel eens te hard DJ Khaled tijdens een brainstorm, maar dit doen ze bij Zembla en Viva le Frans ook allemaal. Over het algemeen zijn we gewoon geconcentreerd aan het werk: er wordt gewoon gefilmd en gemonteerd. O, en het grootste deel van de #BOOS-makers werkt ook voor televisie en ontwikkelde en/of maakte programma’s als Proefkonijnen, Spuiten en Slikken (Op Reis) en Je Zal Het Maar Hebben. Dus we weten het verschil. Major Key.

    Lees verder onder dit stomme plaatje

    YouTube-cijfer-tovenarij

    En dán is er nog de suggestie dat er met YouTube-kijkcijfers “getoverd” wordt. Haha. Televisieland hangt al tig jaar een miljardenindustrie op aan kijkcijfers die steekproefsgewijs gemeten worden met geheimzinnige kastjes die maar bij 1235 (is echt zo) huishoudens geïnstalleerd zijn. Omgerekend 2800 héle mensen. Haha. En goed, we zouden kunnen gooien met het gegeven dat NPO3 op zoek is naar de kijker tussen de 20 en 35, wegens een daling van 50 naar 40 procent afgelopen jaar. En dat 72% van de #BOOS-kijker precies in die categorie valt. Dat NPO3.nl een miljoen bezoekers per maand heeft en #BOOS – met tien minuten beeld per week- ruim twee miljoen, maar dat zou flauw zijn. Doen we dus niet.

    Anders nog iets? Nou, Suurzan zegt dat voor tv altijd gezocht wordt naar iets met meer inhoud en zingeving. Toegegeven: die vind je niet bij iedere vlogger. Wél bij het gros van de BNN(VARA)-programma’s. En #BOOS hoort daar even goed bij. Al dan niet op de televisie, maar wel online. Het medialandschap verandert, wij van BNN(VARA) veranderen mee. Internet, en juist ook YouTube, als platform gebruiken in dienst van de NPO is een uitstekend idee dat zonder twijfel gaat en móet werken om niet een groot deel van de doelgroep kwijt te raken, het wachten is nu tot de grijze (mantel)pakken van de NPO dit ook inzien.

    Tot zover. Donderdag is #BOOS er weer, 16:00 uur sharp. (Of iets later, zoals eigenlijk altijd.) Doei klootzakke!

    PS. Vergeet niet te aberneren op ons kernaal door hieronder te klikken op het woord ‘broccoliquiche’ na de witregel!

    Broccoliquiche.

Gerelateerd