• JE BABY OF JE BAAN?

  • Zwangere vrouwen worden in Nederland nog steeds gediscrimineerd. 43% van de vrouwen wordt bevooroordeeld door zwangerschapsdiscriminatie. En dat zijn dus 50.000 vrouwen die hier jaarlijks last van hebben op de banenmarkt. Best wel veel hè? Ik sprak hierover met Evelien. 38 weken zwanger en inmiddels ex salesmanager. 

    YES, VAST CONTRACTJE!

    Evelien is al twee jaar in dienst bij een supergroot internationaal bedrijf. Een bedrijf met maar liefst 33 bedrijven onder zich. Ze heeft een functioneringsgesprek gehad. Dit ging mega relaxed. Evelien zou namelijk naar een hogere functie met vast contract gaan. Jawel, mega blij en zo. Maar er gebeurde iets onheilspellends. Evelien raakte per ongeluk zwanger. Ringentje begon scheef te zitten en ja hoor, meteen raak. 



    SURPRISE

    Na twaalf weken merkte Evelien dat er toch iets in die buik begon te rommelen. Iets dat er normaal niet zit. Surprise! Een baby. 'Laat ik maar langs m'n leidinggevende gaan om het netjes te melden,' dacht Evelien. Haar leidinggevende reageerde heel erg lief en behulpzaam. Maar stelde wel meteen de vraag: 'Wat ga je doen met werken? Fulltime gaat nu niet meer lukken...' Wat? Mag ze dat niet zelf bepalen? 

    Haar leidinggevende vond 't nodig om het nieuws gelijk te delen. Met de hele afdeling. In no time ontstonden er allemaal geruchten. Evelien vroeg om een gesprek met de directeur. Ze wilde weten waar ze aan toe was. Ze kreeg het gesprek. Met pijn en moeite. Meneer de directeur stotterde en kwam totaal niet uit z’n woorden. Uiteindelijk kwam eruit dat andere collega’s hebben bepaald om de knoop door te hakken. Uhh... Wat?

    Evelien: 'Maar ik krijg een vast contract. Je bent hartstikke tevreden met mij. Nu ben ik zwanger en moet ik weg? Ik wil gewoon fulltime gaan werken. Ook straks wanneer het kindje er is.' 'Nee', zei de leidinggevende. 'Daar heb jij straks geen tijd voor. We zijn heel erg blij en tevreden met je en je mag na je zwangerschap bij ons terugkomen voor een parttimebaan.' Met andere woorden: de komende maanden tot aan de bevalling moet Evelien maar uitzitten. Weer wat geleerd: vertrouw niemand en neem alles op. 

    GEEN POOT OM OP TE STAAN

    Evelien wilde de zaak niet aanvechten. Het bedrijf is zo groot en machtig dat ze straks misschien helemaal niet meer aan de bak komt. Iets met een black list enzo. Had ze haar zwangerschap maar een paar maandjes voor zich gehouden. Ze is nooit ziek geweest en voelde zich altijd top. Ze had vlekkeloos een functieverhoging mét een vast contract gekregen. Had ze d'r mond nou maar gehouden...

     

    FINANCIELE KLAPPER

    Evelien heeft altijd een eigen leven gehad. Altijd zelf haar eigen boontjes gedopt. Ze werkte 60 uur per week. En dan zit je opeens thuis en heeft je partner weer de broek aan. Gaat hij bepalen hoeveel zakgeld je krijgt en hoe laat je naar bed moet enzo. Maar wat nou als je man bij je weg is gerend? Omdat ie die baby helemaal niet zo leuk vindt? Zit je dan. Met je dikke buik en een lege portemonnee. 

    OKE, EN NU?

    Evelien heeft serieuze stress gehad. Ze hield van haar werk en vond dit zo’n machteloze situatie. Maar Evelien wíl niet eens meer fulltime werken. ’Juíst door deze situatie kan ik maar beter van de kleine dingen in het leven genieten. En dan maar een parttimebaan erbij nemen. Dat is uiteindelijk wat ze van mij verwachten’’. Wacht even... Dus je omgeving gaat voor jou bepalen hoe jij je als moeder moet gedragen? Waarom zou je niet fulltime mogen werken? Ze hebben niet eens andere voorstellen gedaan. 'Want als je zwanger bent heb je daar geen tijd voor.' 

    Gek hè, die banenongelijkheid? 
     

     Door Fannie

     

     

Gerelateerd