• Met spacecake in je buikje vliegen.

  • Stel je voor. Je staat op Schiphol voor een vlucht terug naar Brazilië. Je hebt een heerlijke vakantie in Nederland gehad. Je hebt op het laatste moment nog spacecake gekocht. En die zit nu nog in je handbagage. Wat doe je? Dan gooi je het toch snel weg? Nee. Daar dachten Luana en Amanda anders over. Weggooien? Dat is zonde! Laten we ‘t snél opeten... Bijzondere oplossing wel. 

    IN ’T VLIEGTUIG

    Ik bracht Luana en Amanda naar Schiphol. Ik was na het afzetten als meteen gestresst. Voordat ze hun terugvlucht namen kwamen ze in een coffeeshop terecht. Luana moest plassen. En daar bedachten ze dat hun maagjes best wel aan het knorren waren. Wat kan je halen in een coffeeshop? Ja dat. Dus bedachten de twee spacecake te eten. Want ja, wat kan je hier anders eten?  

    space cakeWTF?

    Vijftien minuten na ze weggebracht te hebben op Schiphol, gaat mijn telefoon al af... ‘Hi, Fannie, we are eating space cake now.. We miss you already’. WTF? Ik dacht alleen maar dadelijk worden ze nog gepakt. Maar na een hele space cake in vijf minuten weg te werken, mochten ze ongehavend hun reis voortzetten. Best wel gek. Toch? Maar goed hierdoor hadden ze wel een superchille vlucht. Lekker kroelen met elkaar. De hele rit naar een zwart scherm kijken. En denken dat je favoriete film op tv is. Het vliegtuigvoer viel helaas met spacecake op nog steeds tegen…

    HAP SLIK

    Nou hebben Luana en Amanda wel een beetje een obsessie met eten. Dus als het vliegtuigvoer niet lekker is, geloof me, dan is het ook écht niet te doen. Toen beide dames in Nederland aankwamen lag er een pak sneeuw. Dat heb je niet in Salvador. Sneeuw. Dus wat doe je dan? Uhm, proeven? Het eerste wat Luana en Amanda deden was inderdaad sneeuw proeven. Ze waren alleen niet heel erg onder de indruk van de smaak. Net zomin als drop. Drop is het meest smerige wat ze hier hebben gegeten. Hoe kunnen we onszelf het eten van drop aandoen? Maar verder waren ze prima enthousiast over al het eten en de ruime keuze.

    Spacecake was leuk maar De Albert Heijn was voor de dames in Nederland toch echt the place to be. In Brazilië heb je wel supermarkten maar lang niet zo veel keuze als hier in Nederland. En zeker geen Albert Heijn. Als je brood wilt halen heb je gewoon één soort. Niet zoals hier: eerst ongezond, nu gezond brood, bijna gezond, niet gezond wel goed voor je brood. Dan weet je toch ook niet meer wat je nou moet nemen…

    brood

    WE ETEN ALLES

    En ja, op elk hoekje van de straat hebben we wel een eettent. Turks, Aziatisch, Surinaams, noem maar op.  Verschillende soorten supermarkten. Met niet één keus, nee, minimaal tien. Keuze stress iedere dag weer. Qua eten zijn we lekker multi culti.. Maar eigenlijk hebben we van Nederlandse bodem best wel veel oorspronkelijk eten.

    Zo hadden ze dus nog nooit van hagelslag, pindakaas, haring en boerenkool gehoord. En dan is het best wel leuk om te zien dat ondanks de diversiteit hoe eigen Nederland nog is. Erwtensoep, daarvoor willen ze massaal overkomen vliegen. Best gek hoe smaken kunnen verschillen. Erwtensoep ziet er altijd zo ranzig uit. Ik weet nog dat mijn oma in Nederland was. Zij dacht dat iedereen hier die geld nodig had het gewoon uit de muur kon halen. Ze had namelijk nog nooit een pinautomaat gezien. Misschien werkt het met eten ook zo, dat je er dan steeds meer van gaat houden omdat je het normaal niet hebt. Welke verklaring kan je anders hebben voor gek zijn op Erwtensoep?

    koffers

    SUPERMARKTEN ZIJN DE BOM

    Luana en Amanda kwamen met één koffer Nederland binnen. Zo’n mini koffer die bij de handbagage kan. Toen ze naar huis gingen hadden ze inmiddels vijf koffers vol met eten bij elkaar gesprokkeld. Dus mocht je nou ooit is voor tourguide willen spelen? Breng je mensen dan is naar een supermarkt. ’t Laat veel over ons land zien. En ze gaan er nog van houden ook. Oh én de coffeeshop. Wel zo chill voor het vliegen. 

Gerelateerd