• Vijf vragen aan... Fred van Leer

  • Fred van Leer (1976) is een Nederlandse stylist. Hij werkt mee aan veel televisieprogramma's en heeft zijn eigen programma 'Shopping Queens.' Zijn bijnaam is dan ook Fred Paillet. Fred is openlijk gay én proud of it. Wij stelden vijf vragen aan hem over queer zijn en al snel bleek er een heuse André Hazes in Fred te schuilen. 

    Zeg Fred, hoe was het voor jou om uit de kast te komen?

    Ik vond het heel eng om die stap te nemen. Toen ik het mijn ouders vertelde, had ik al een vriend. Dat voelde voor mij een stuk relaxter, dan alleen te vertellen ‘hallo pap en mam, jullie zoon is homo’. Uiteindelijk heb ik het gezegd en dat was echt dé grootste opluchting van mijn leven. Mijn ouders hebben het zo fijn opgepakt. Voor mij was dat echt een droom.

    Voor jou was het dus eigenlijk meer negatief omdat het 'anders dan anders' was?

    Je ouders hebben toch een verwachtingspatroon. Daar voldoe je niet aan. Heel vaak voelen ouders het ook wel aan. Dat was bij mijn ouders ook het geval en die bevestiging was misschien een beetje teleurstellend. Veel mensen zeggen dat je je zoon of dochter ermee moet confronteren als je het toch al weet, maar daar ben ik het niet mee eens. Ze komen ermee op hun eigen moment en of dat nou op 18e of op hun 50ste is. Whatever. Laat iedereen zijn eigen coming out beleven. Laat iedereen alsjeblieft zichzelf zijn. Ik kan helaas ook niet anders dan mezelf zijn.

    Je zegt ‘helaas’ kan ik niet anders zijn, zou je je geaardheid dan willen veranderen als dat kon?
    Nee, absoluut niet. Ik heb een waanzinnig leuk leven. Vroeger ben ik weleens gepest, maar toen was ik zo jong en had ik helemaal niet door dat het daar überhaupt iets mee te maken kon hebben. En nu denk ik: dit ben ik. En I love it. Ik hou van mannen. En ook van vrouwen hoor. Maar als ik mijn leven weer opnieuw mocht beginnen? Dan zou ik het exact weer zo doen, inclusief alle fouten die ik heb begaan.

    Wat vind je van het woord queer?

    Ik heb niet zoveel moeite met alle benamingen die voor niet-hetero’s zijn bedacht: homo, flikker. Wat maakt het uit. Het wordt pas vervelend als er opeens een scheldwoord voor wordt gezet. Tyfus nicht, tja. Dan wordt het natuurlijk negatief. Queer vind ik daarentegen een leuke en positieve benaming. Het is niet dat ik zeg: I am a queer and I am proud of it, maar wie schreeuwt er nou ‘halloooo ik ben hetero?'  

    Wanneer ik Fred vraag naar zijn mooiste gay herinnering, begint hij eerst lachend ‘Nou schat, vannacht…’. Maar dan komt al snel een mooier antwoord naar boven drijven.  

    Het klinkt misschien cliché, maar de mooiste herinneringen heb ik toch wel echt aan de Gay Pride. Op deze dag vieren we met zijn allen de liefde. In welke vorm dan ook. Een dag waar ik naar uitkijk en een dag waar ik met een heerlijk gevoel op terugkijk. In alle landen buiten Nederland dient de Gay Pride meer als demonstratie. Maar ik ga die dag niet de barricade op om te schreeuwen om meer rechten. Nee, ik denk die dag ‘fack, wat heb ik toch een mooi leven. Vol liefde, zo kleurrijk en vol hysterie.’ Ik hou ervan. Ik hou van travestieten. Ik hou van dat feest.

    De hele homo-emancipatie is gelukkig weer back on track. En ik leef mijn leven (lachend: God, ik lijk André Hazes wel).

Gerelateerd